norozi

sft. 1. Qanoat hosil qilmagan, koʻngli toʻlmagan; xursand, mamnun emas.

Usizdan norozi. Norozi boʻlmoq.

2. Qoʻshilishmagan, qoʻllab-quvvatlamagan; qarshi.

— Bu shartga koʻnmasa, men tamom noroziman — qoʻlini keskin silkidi Salim. — Oybek, Tanlangan asarlar