нораво

от 1. кт. Раво кўрилмайдиган; муносиб, лойиқ ҳисобланмайдиган, номуносиб.

Бўлур меҳнат билан ҳар жойда бўлса лойиқи ҳурмат, Ҳалол меҳнат билан қилган маишат нораво бўлмас. — Ҳабибий

2. Ёʻл қўйиб бўлмайдиган, жоиз эмас.

Кулса эл паришонлик одатимга, тонг ёʻқдир, Аҳли дилга, албатта, нораво паришонлик. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома

а 1. unseemly, improper

2. inadmissible, intolerable