nopok

sft. 1. Toza, ozoda emas; iflos, bulgʻangan.

Nopok kiyim. Nopok idish.

2. koʻchma nafr. Hech narsadan hazar qilmaydigan, harom-xarish ishlardan ham qaytmaydigan; qalb.

Nopok odam,

Tashmachi ham nafsiga kuchi yetmagan, vijdoni nopok nusxalar jumlasiga kiradi. — Gazetadan

3. koʻchma Toza, sof, pok emas; yomon, jirkanch; noqonuniy.

Munavvarxonning qora yuragida mogʻor bosib yotgan nopok niyati menga er emas, joy kerak xirgoyisida oshkora boʻldi. — M. Ibrohimov, Yoʻlakdagi muhabbat

Serxarajat toʻylarning palak yozishiga asosiy sabablardan biri, bizningcha, nopok yoʻl bilan pul topuvchi shaxslardir. — Saodat