нопок

сфт. 1. Тоза, озода эмас; ифлос, булғанган.

Нопок кийим. Нопок идиш.

2. кўчма нафр. Ҳеч нарсадан ҳазар қилмайдиган, ҳаром-хариш ишлардан ҳам қайтмайдиган; қалб.

Нопок одам,

Ташмачи ҳам нафсига кучи етмаган, виждони нопок нусхалар жумласига киради. — Газетадан

3. кўчма Тоза, соф, пок эмас; ёмон, жирканч; ноқонуний.

Мунаввархоннинг қора юрагида моғор босиб ётган нопок нияти менга эр эмас, жой керак хиргойисида ошкора бўлди. — М. Иброҳимов, Ёʻлакдаги муҳаббат

Серхаражат тўйларнинг палак ёзишига асосий сабаблардан бири, бизнингча, нопок ёʻл билан пул топувчи шахслардир. — Саодат