номувофиқ
nomuvofiqномувофиқ
сфт. 1. Тўғри, мос, муносиб бўлмаган, мувофиқ келмайдиган.
Номувофиқ номзод.
Ҳужжатлар, қилинган иш билан сарфланган маблағ номувофиқ эканлигини кўрсатиб турарди. — Газетадан
2. Ўринсиз, ноўрин.
Номувофиқ гап. Номувофиқ гапирмоқ.