номуссиз

сфт. 1. Орияти, диёнати, виждони ёʻқ; орияциз, виждонсиз.

Номуссиз юрмакдан номусли ўлмак афзал. — Мақол

2. Уяти ёʻқ, уят-андишани билмайдиган; шармсиз, беҳаё.

[Юсуфжон:] Нимага сен холангга, биз берамиз деган кишига тегмайман, деб эмишсан? Қандай бетинг бўлди, номуссиз! — Ҳамза, Паранжи сирлари