номусли

сфт. 1. Орияти, диёнати, виждони бор; ориятли, виждонли.

Номусли, меҳнаткаш йигит топилса, қизни tezroq.uza-тишга қарор қилганини, бу хусусда кампирнинг фикрини билмоқчи эканини айтди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Уяти бор, уят-андишани биладиган; шармли, ҳаёли.

Отам Тошкентда экан чоғ-да бу гапни айтишга уялган эмишсиз гўё бунинг ила номусли бўлиб кўринмоқчисиз шекилли? — А. Қодирий, Ўтган кунлар