nomus

ot 1. Kishining oʻz obroʻyini ulugʻlash va ardoqlash his-tuygʻusi; oriyat, diyonat, vijdon.

Nomusini yerga bukmoq. Nomus va gʻayrati bor odam mehnatdan qoʻrqmaydi. Nodon bilan yurma, Nomusingni bukma. — Maqol

2. Xijolat tortish his-tuygʻusi; uyat-andisha, sharm, hayo, or.

Nomusga qoʻymoq.

[Jamila:] Hayo benomusda boʻlmaydi! Hayosizda nomus boʻlmaydi. — Hamza, Boy ila xizmatchi

Nomus! Nomus er kishini oʻldiradi-ya! — Shuhrat, Shinelli yillar

[Hayitjon:] Otasi bechora boʻlsa, qancha vaqt el-xalqdan nomus qilganidan, allaqanday shaharlarga badargʻa boʻlib, yaqinda keldi. — Hamza, Paranji sirlari

3. Qiz pokligi, bokiralik, iffat, qizlik.

Baxtsiz onalarning koʻz yoshlari, bolalarning, qizlarning tahqirlangan nomusi uchun soʻnggi nafasgacha kurashing. Oʻlim, tiz choʻkish yoʻq! — Oybek, Quyosh qoraymas

Agar it tegmagan boʻlsa, pokman, nomusim joyida desang, kel, beri kel. — M. Mansurov, Yombi