nomunosib

sft. 1. Munosib, muvofiq, mos boʻlmagan, mos kelmaydigan; nomuvofiq.

Ular bir-biriga nomunosib.

Sherbek joyiga oʻtirganida, Saidgʻozining jismiga nomunosib ovozi idorada yana doʻrilladi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Kelishmagan, yarashmagan, noloyiq.

Oʻqimishli kishiga nomunosib qiliq.

Umida soʻnggi soʻzlarini yoshiga nomunosib bir alam bilan, sansirab gapirdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni