нола

от 1. Ғам-алам, ҳасрат ифодаловчи аянчли овоз; афғон, фиғон, фарёд.

Инграб, ўксиб қолган онасиз Кўкка, ерга сиғмас ноласи. — Ҳ. Пўлат

Ғуломжон руҳий азоб оташида қовурилиб, хўрлик жон-жонидан ўтиб кетган кезларида ўзини тутолмай нола қиларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Ёлвориш, ўтиниш, илтижо ифодаловчи овоз, мунгли товуш.

[Миркарим] Кеча-кундуз худога ибодат ва нола қилиб, пачава бўлган ўз ишининг ўнгланишини ва тотли ўтмишнинг қайтарилишини сўрарди. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. кўчма Қушлар сайраши ёки мусиқа асбобларидан тарқалган овоз.

Дутор ноласи.

Девор орқаси Соҳиб қорининг анорзори. Ҳаммаёқ жимжит, фақат онда-сонда булбуллар ноласи эшитилади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Найнинг сеҳрли ноласи бутун дала бўйлаб акс садо берди. — Газетадан

4. Мусиқа безакларидан бири; ашула айтганда, бирор сўз ёки сўз бўғинида овозни чўзиб, тебратиб хониш қилиш.