nokas

sft. 1. Vijdoni, insofi yoʻq, yaramas, qabih, pastkash.

Nokas odam.

— Xonxoʻjalik Sayfulla eshonni men oʻzimga ustoz deb bilar edim. Aslida oʻsha nokas meni shu yoʻlga olib kirdi, — dedi Boʻronboy. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri

2. soʻk. Yaramas, ablah.

Ha, tutuni bulut koʻrmagan nokas. Sening otang shunday qurumsoq edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Qora qishda toʻy qilmay, Battar boʻlgur nokas, gov. — A. Oripov, Hayrat

3. Birovga hech narsasini ravo koʻrmaydigan; baxil, xasis, qurumsoq.

Nokasdan qarz boʻlma — ham yoʻlda qistaydi, ham goʻrda. — Maqol