ниқобламоқ

фл. 1. Ниқоб тутиб, таниб, билиб бўлмайдиган, кўринмайдиган қилмоқ.

Сувонжон қопқонни иннинг шундай олдигинасига, тулки бошини чиқариши билан бир парча гўштни кўрадиган қилиб ўрнатди. Ўт-чўп билан ниқоблади. — С. Анорбоев, Оқсой

2. ҳарб. Қўшинларни, ҳарбий обектларни душмандан беркитиш, ўз ҳарбий кучлари, уларнинг таркиби, жойлашиш ўрни ҳақида душманни чалғитиш бўйича чора-тадбирлар кўрмоқ.

3. кўчма Яширмоқ, пардаламоқ.

Чет эллик баъзи арбоблар кейинги вақтларда зўр бериб ҳийла-найранг ишлатмоқдалар, ўз мақсадларини ва ниятларини ниқобламоқдалар. — Газетадан