nihoyat

ot 1. ayn. Nihoya.

Ellikboshi urush nihoyatida oq podsho gʻolib kelishini isbot qilishga tirishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. rvsh. Gʻoyat, juda, nihoyatda.

Elmurod ularning ovozlaridan oʻz ishlaridan nihoyat xursand ekanliklarini sezdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. krsh. s. Oxir-pirovardida, oxiri.

Nihoyat, har minuti bir kunday tuyulgan bir soat vaqt oʻtgach, butadan yigirma-oʻttiz metrcha berida qora kaska koʻrindi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Nihoyat, ular ham charchadi shekilli, vagonga sukunat choʻkdi. — Gazetadan