нидо

от 1. кт. Бирор кайфиятни, ҳис-туйғуни ифодаловчи овоз, товуш. ◆—

Қаёқданам бу балога ёʻлиқдим, уф-ф, — Хўжабековнинг кўкрагидан тубсиз пушаймон нидоси узилиб чиқди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Ҳайқириқ, айтилган фикр.

Бухорий харсангтош ётқизилган айланма кўчалардан борар экан, кўнглида бир нидо бор эди: Менинг тинчгина ишлашимга имконият бермаётирлар! — Мирмуҳсин, Меъмор

3. эск. Чақириқ, даъват, ундов.