nazokat

ot 1. Kishining yurish-turishi, harakat va qiliqlaridagi noziklik, latofat.

Qiz asilzodalarga xos bir nazokat bilan oʻzini erkin tutib kulimsirayotgan boʻlsa ham, koʻzining hayodan yaltillab ketganini Mavlono Fazliddin payqadi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Zeboning oʻzi salobati, koʻrkamligi, nazokati, latofati va tabassumi bilan xayolni chulgʻab kelardi. — Shuhrat, Shinelli yillar.

2. Muomaladagi noziklik, odob.

Murod darrov turib, hoji bilan soʻrashdi va nazokat bilan unga joy koʻrsatdi. — A. Qahhor, Yillar

Mayor qizning tirsagidan yigitlardek nazokat bilan ushlab, Aʼzamlarning oldiga olib keldi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

3. Nazokat (xotin-qizlar ismi).