navozish
навозишnavozish
ot kt. Mehribonlik bilan yoki lutfan qilingan muomala, mulozamat, lutf, marhamat; erkalash.
Azizbek odatdagi qarshilash yoniga bir navozish ham ilova qilib, hojiga yuqoridan joy koʻrsatdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Oldinda borayotgan yosh kaniz toʻrdagi eshikni ochib, tezgina ichkariga kirib chiqdi-da, yana boyagiday bilinar-bilinmas kulumsirab, navozish bilan bosh egdi.
- Navozish koʻrsatmoq ayn. navozish qilmoq Beklariga navozishlar koʻrsatib, soʻngra oʻz niyatini oʻrtaga tashladi. — Oybek, Navoiy
- Navozish qilmoq 1. Mehribonlik bilan yoki lutfan muomala qilmoq, marhamat qilmoq; erkalamoq;