навозиш
navozishнавозиш
от кт. Меҳрибонлик билан ёки лутфан қилинган муомала, мулозамат, лутф, марҳамат; эркалаш.
Азизбек одатдаги қаршилаш ёнига бир навозиш ҳам илова қилиб, ҳожига юқоридан жой кўрсатди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Олдинда бораётган ёш каниз тўрдаги эшикни очиб, тезгина ичкарига кириб чиқди-да, яна боягидай билинар-билинмас кулумсираб, навозиш билан бош эгди.
- Навозиш кўрсатмоқ айн. навозиш қилмоқ Бекларига навозишлар кўрсатиб, сўнгра ўз ниятини ўртага ташлади. — Ойбек, Навоий
- Навозиш қилмоқ 1. Меҳрибонлик билан ёки лутфан муомала қилмоқ, марҳамат қилмоқ; эркаламоқ;
навозиш
н caress, compassion, affection