navo

ot 1. Kuy, ohang; xonish.

Qumrining toʻyi: Bezalgan uyi, Nayning navosi Qayta-qaytadan Chalinib tinmay. — Gʻ. Gʻulom

Shundan soʻngra sen qadah ushlab, Xumor koʻzla boqqil samoga, Tingla qushning ezgu orzusin, Quloq bergin mayin navoga. — H. Olimjon

2. koʻchma Maʼlum bir narsaning zavqi.

Avaz oʻrnidan qushday yengil turdi. Oppoq boʻlib yorishgan yangi tong havosidan, bezovta koʻnglida tugʻilgan yangicha bir tuygʻular navosidan jon-jahoni yayradi. — S. Siyoyev, Avaz

3. (katta harf bilan) Shashmaqom tizimidagi ikkinchi maqom nomi

Dutorni sozlash uchun reza kuylardangina olib turgan mashshoq, Otabek kutmagan joyda, Navo dan boshlab yuborgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. kam qoʻll. Gʻam-alam ifoda etuvchi ayanchli ovoz; nola.

Koʻzlarida nozik bir oʻt chaqnadi. U faxr oʻtimidi, yo qahr oʻti — bilib boʻlmadi. Lekin magʻrur kishining ovozi bilan emas, dilgir kishining navosi bilan javob qildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.

ot snt. Yarim yoy shaklidagi bezak turi; shift bilan devor oraligʻidagi qayrilma egik bezak.

Usta Shirin Murodovning ganchli ajoyib navolari koʻpgina binolarni bezadi. — Gazetadan