наво

от 1. Куй, оҳанг; хониш.

Қумрининг тўйи: Безалган уйи, Найнинг навоси Қайта-қайтадан Чалиниб тинмай. — Ғ. Ғулом

Шундан сўнгра сен қадаҳ ушлаб, Хумор кўзла боққил самога, Тингла қушнинг эзгу орзусин, Қулоқ бергин майин навога. — Ҳ. Олимжон

2. кўчма Маълум бир нарсанинг завқи.

Аваз ўрнидан қушдай енгил турди. Оппоқ бўлиб ёришган янги тонг ҳавосидан, безовта кўнглида туғилган янгича бир туйғулар навосидан жон-жаҳони яйради. — С. Сиёев, Аваз

3. (катта ҳарф билан) Шашмақом тизимидаги иккинчи мақом номи

Дуторни созлаш учун реза куйлардангина олиб турган машшоқ, Отабек кутмаган жойда, Наво дан бошлаб юборган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. кам қўлл. Ғам-алам ифода этувчи аянчли овоз; нола.

Кўзларида нозик бир ўт чақнади. У фахр ўтимиди, ё қаҳр ўти — билиб бўлмади. Лекин мағрур кишининг овози билан эмас, дилгир кишининг навоси билан жавоб қилди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.

от снт. Ярим ёй шаклидаги безак тури; шифт билан девор оралиғидаги қайрилма эгик безак.

Уста Ширин Муродовнинг ганчли ажойиб наволари кўпгина биноларни безади. — Газетадан