навкар
navkarнавкар
от 1. тар. Ҳарбий хизматкор, аскар.
Ҳусайинбойқаро Боғи Шимол дарвозаси яқинидаги чодир ичида икки-уч навкари билан ўтирарди. — М. Осим, Сеҳрли сўз
Машина ғув этиб, автомат ушлаган навкарлар ёнидан ўтиб, шаҳарга чиқиб кетди. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл.
2. кўчма Хизматкор, ходим.
Раис дала беги эмас, дала навкари. — Ойбек, О. в. шабадалар.
навкар
н body-guard, servant
НАВКАР
nóker, ásker
навкар
эск. Diener m, Soldat m