nasim

sft. 1. Yengil, yoqimli shamol; shabada, sabo.

Ariq boʻylari, tolzorlar oralab uchgan shabadalar, Samarqand nasimiday, qaynoq tanlarga qanot urib, erkalab, orom berib oʻtadi. — Mirmuhsin, Umid

Kolonnalar toʻlib-toshadi, bayroqlar bahor nasimi bilan oʻynashadi. — Mirtemir. Tanlangan asarlar.

2. Nasim (erkaklar ismi).