nasiba

ot 1. Kishining taqdiran buyurilgan oʻz hissasi, ulushi.

Ishimdan xursandman. Endi bitta-yarimta nasibasi qoʻshilgan xotin chiqib qolsa, uylansam, degan oʻyim ham yoʻq emas. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Yurtim, senda ekan nasibam tugal, Sen oʻzing maskanim, sen oʻzing shonim. — A. Oripov, Yillar armoni

2. Umuman, hissa, ulush; rizq.

Bu — sening nasibang.

Yoʻlchi bir soʻmga oʻzi non-choy ichdi-da, och qornini bir qadar ovutdi, qolganini Unsinning nasibasi, deb belboqqa tugdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Nasiba (xotin-qizlar ismi).