насиба

от 1. Кишининг тақдиран буюрилган ўз ҳиссаси, улуши.

Ишимдан хурсандман. Энди битта-яримта насибаси қўшилган хотин чиқиб қолса, уйлансам, деган ўйим ҳам ёʻқ эмас. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Юртим, сенда экан насибам тугал, Сен ўзинг масканим, сен ўзинг шоним. — А. Орипов, Йиллар армони

2. Умуман, ҳисса, улуш; ризқ.

Бу — сенинг насибанг.

Ёʻлчи бир сўмга ўзи нон-чой ичди-да, оч қорнини бир қадар овутди, қолганини Унсиннинг насибаси, деб белбоққа тугди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Насиба (хотин-қизлар исми).

Кишининг тақдиран буюрилган ўз ҳиссаси.NASİP, PAY

н share, portion

nesiybe, ırsqı, talay, baxıt

1. Anteil m

2. Schicksal n

русчачасть, доля, участьинглизчаpart, portion, share, fateфрансузчаpartie, part, sort, destinée, lotарабчаحِصَّةٌ (حِصَصٌ) نَصِيبَةٌ