насиб
nasibнасиб
Кишига тақдирда буюрилган ҳисса, улуш; тақдир.
- Насиб бўлмоқ (ёки қилмоқ, этмоқ) Тақдиран буюрилган ҳиссага муяссар бўлмоқ. Бу ер — арш-аъло. Унча-мунчага насиб бўлмайдиган жой. — Ойбек, Танланган асарларҲай, мен нега уни бевақт уйғотяпман, ким билсин, бу хил уйқу кенжамга яна қачон насиб қилади. — И. Раҳим, Чин муҳаббатҲожи Макка-ю Мадина тўғрисида гапирганда, эшон: — Насиб бўлса, биз ҳам борамиз, — деб қўйди. П. Турсун, Ўқитувчи.