насиб
nasibнасиб
Кишига тақдирда буюрилган ҳисса, улуш; тақдир.
- Насиб бўлмоқ (ёки қилмоқ, этмоқ) Тақдиран буюрилган ҳиссага муяссар бўлмоқ. Бу ер — арш-аъло. Унча-мунчага насиб бўлмайдиган жой. — Ойбек, Танланган асарларҲай, мен нега уни бевақт уйғотяпман, ким билсин, бу хил уйқу кенжамга яна қачон насиб қилади. — И. Раҳим, Чин муҳаббатҲожи Макка-ю Мадина тўғрисида гапирганда, эшон: — Насиб бўлса, биз ҳам борамиз, — деб қўйди. П. Турсун, Ўқитувчи.
насиб
1. (қисм)Teil m, Anteil m
2. (тақдир)Los n, Schicksal n
насиб
н destiny, fate, lot, fortune
НАСИБ
nesip, úles, tágdir, mańlay, ıqbal, talay
Насиб
русчаудел, доляинглизчаlot, destiny, fateфрансузчаsort, destiné, lot, fortuneарабчаنَصِيبٌ (نُصُبٌ، أَنْصَابٌ)