namozshom
намозшомnamozshom
ot 1. Kun botib, qorongʻilik tusha boshlagan payt, qosh qoraya boshlagan vaqt; oqshom.
[Tillaboy] Oldiga qoʻyilgan ovqatlarni xoʻp yeb olgandan keyin, xuftonni namozshomdayoq chala-chulpa oʻqib olib, darrov uxlab qolar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Kun botgandan bir oz keyin oʻqiladigan namoz, besh vaqt namozning toʻrtinchisi.
Soʻzni kelgan yerida toʻxtatib, Hojibobo imom boʻlgan holda, namozshom oʻqishga qoʻzgʻaldilar. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
- Dili (yoki koʻngli) Namozshom boʻlmoq Dili qorongʻi boʻlmoq, qattiq xafa boʻlmoq, ranjimoq. — Xunuk voqeadan dilim namozshom boʻlib, xayol surib kelayotgan edim, Oʻrinboyning soʻzlariga uncha eʼtibor bermabman, — dedi Kamol. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi