намозшом
namozshomнамозшом
от 1. Кун ботиб, қоронғилик туша бошлаган пайт, қош қорая бошлаган вақт; оқшом.
[Тиллабой] Олдига қўйилган овқатларни хўп еб олгандан кейин, хуфтонни намозшомдаёқ чала-чулпа ўқиб олиб, дарров ухлаб қолар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Кун ботгандан бир оз кейин ўқиладиган намоз, беш вақт намознинг тўртинчиси.
Сўзни келган ерида тўхтатиб, Ҳожибобо имом бўлган ҳолда, намозшом ўқишга қўзғалдилар. — Ғ. Ғулом, Шум бола
- Дили (ёки кўнгли) Намозшом бўлмоқ Дили қоронғи бўлмоқ, қаттиқ хафа бўлмоқ, ранжимоқ. — Хунук воқеадан дилим намозшом бўлиб, хаёл суриб келаётган эдим, Ўринбойнинг сўзларига унча эътибор бермабман, — деди Камол. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси