намиқмоқ

фл. Нам тортмоқ, нам бўлиб қолмоқ; ҳўл бўлмоқ.

Захда сомон намиқиб қолибди.

Унинг [Шербек]нинг елкасига ва туртиб чиққан белига тердан намиққан кўйлаги ёпишиб қолган. — С. Анорбоев, Оқсой

Сувчилар сувни эгатларга бир меъёрда тараб, жилдиратиб, тагидан намиқтиришга алоҳида эътибор берадилар. — Газетадан.