намиқмоқ
namiqmoqнамиқмоқ
фл. Нам тортмоқ, нам бўлиб қолмоқ; ҳўл бўлмоқ.
Захда сомон намиқиб қолибди.
Унинг [Шербек]нинг елкасига ва туртиб чиққан белига тердан намиққан кўйлаги ёпишиб қолган. — С. Анорбоев, Оқсой
Сувчилар сувни эгатларга бир меъёрда тараб, жилдиратиб, тагидан намиқтиришга алоҳида эътибор берадилар. — Газетадан.
намиқмоқ
в become moist (damp, wet)
НАМИҚМОҚ
ıǵallanıw, ıǵal tartıw