нам

сфт. 1. Бирор нарса таркибидаги ёки унга шимилган, сингиган сув.

Нам емоқ,. Нам тортмоқ. Ернинг нами қочибди. Тупроқдаги намни сақлаш чоралари.

2. Сув; суюқлик.

Нам кўрмайин, қақраб бу чўллар Асрларни кутиб олганлар. — \. Олимжон

Бодринг — иссиқсевар, ёруғсевар ва намга талабчан ўсимлик. — Фан ва турмуш

3. сфт. Сув шимган; ҳўл.

Нам рўмол.

Оёқ остидаги нам тупроқдан инсон учун жуда яқин, қон-қариндошлик иси димоққа уриларди. — С. Анорбоев, Оқсой

Раҳимберди нам кўзларини артиб: — илғаганим ёʻқ, ўғлим, — деб жавоб берди. — Х. Тўхтабоев, Шонли авлод