najib

ot 1. esk. kt. Hurmatga sazovor, aziz, moʻtabar, muhtaram.

Dunyo goʻzal, dunyo najibdir, qonimizda yangrar bir navo. — A. Sher, Roz

2. Asilzodalarga, zodagonlarga mansub; zodagon, zoti toza.

Shuning bilan sizning najib oilangiz dahshatli fojia davrlarini kechirib, endi masʼud kunlar arafasiga yetdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Najib (erkaklar ismi).