нафсиламр

от 1. Ҳақиқатга мос; тўғри, рост.

— Бе-э-э, гўрними, тақсир! — деди Сафар бўзчи, — у гапни қўйинг, нафсиламр гап яхши. — А.

— Уни қаранг, нафсиламрини айтганда, ота-бобомизнинг замонида ҳам бунақанги пахтани ҳеч ким кўрмаган, — деди Шермат. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

2. крш с. Ҳақиқатда, ҳақиқатан ҳам.

Нафсиламрга, насия жаннатдан кўра бир отим нос афзал. — Мақсудий, Лайлатулқадр

— Нафсиламр, гапингиз жуда тўғри — деди Ёʻлчи. — Ойбек, Танланган асарлар