nafratlanmoq

fl. Biron-bir shaxsdan, uning qilgan ishlaridan gʻazab aralash jirkanmoq, nafrat qilmoq.

Sherbek yigitning yuzsizligidan nafratlandi. — S. Anorboyev, Oqsoy

U yerda, odamlar orasida Hayotning otasi Madaminxoʻja ham bu bedodlikdan nafratlanib, Gʻulomjonga javdirab qarab turar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.