нафратланмоқ

фл. Бирон-бир шахсдан, унинг қилган ишларидан ғазаб аралаш жирканмоқ, нафрат қилмоқ.

Шербек йигитнинг юзсизлигидан нафратланди. — С. Анорбоев, Оқсой

У ерда, одамлар орасида Ҳаётнинг отаси Мадаминхўжа ҳам бу бедодликдан нафратланиб, Ғуломжонга жавдираб қараб турар эди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.