nafosat

ot kt. Narsa va hodisalarning tashqi koʻrinishidagi alohida mukammallikni, mutanosiblikni ifodalovchi belgilar majmui; nafislik, goʻzallik, latofat.

Tabiatning sehr va nafosat toʻla manzarasi.

Zamiraning achchigʻlanganda ham nafosatini yoʻqotmaydigan yuzi jazmaniga yanada chiroyli koʻrindi shekilli, yigit shirin iljaydi. — P. Qodiriy, Uch ildiz