нафис

сфт. 1. 1 Гўзал ва нозик, латиф.

Нафис газлама.

Шамол нафис япроқларни узади, ҳавода, эркинликда бирпасгина улар билан ўйнашиб, эркалаб, сўнг ерга ташлайди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Унинг [Кумушнинг] нафис қора сочлари орқа-ўнгига тўзғиб, ажиб бир манзара бердилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Нозик ва ёқимли.

Икковининг кўзларида эҳтирос чақмоқ чақар, улардан гўё баҳор гулларининг нафис ҳиди анқирди. — С. Анорбоев, Оқсой

3. Бадиий жиҳатдан жуда юксак, гўзал ва нозик.

Нафис иш.

Шоирнинг нафис шеърлари ҳозир унинг учун тузсиз сўзлар йиғиндисидан бошқа бир нарса ҳам эмас эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. эск. айн. Бадиий.

Ўртоқ Бақоев ўйлаб туриб сўради: — Нафис адабиёт дарсини сизларга ким беради? — А. Қаҳҳор, Адабиёт муаллими