nafis

sft. 1. 1 Goʻzal va nozik, latif.

Nafis gazlama.

Shamol nafis yaproqlarni uzadi, havoda, erkinlikda birpasgina ular bilan oʻynashib, erkalab, soʻng yerga tashlaydi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Uning [Kumushning] nafis qora sochlari orqa-oʻngiga toʻzgʻib, ajib bir manzara berdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Nozik va yoqimli.

Ikkovining koʻzlarida ehtiros chaqmoq chaqar, ulardan goʻyo bahor gullarining nafis hidi anqirdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

3. Badiiy jihatdan juda yuksak, goʻzal va nozik.

Nafis ish.

Shoirning nafis sheʼrlari hozir uning uchun tuzsiz soʻzlar yigʻindisidan boshqa bir narsa ham emas edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. esk. ayn. Badiiy.

Oʻrtoq Baqoyev oʻylab turib soʻradi: — Nafis adabiyot darsini sizlarga kim beradi? — A. Qahhor, Adabiyot muallimi