нафар
nafarнафар
от нумератив с. (фақат шахс-киши билдирувчи сўз билан) Адад.
Ёнига тўрт нафар ясовул олиб, Султонали ёʻлга тушди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Амалдор маҳрам Ёдгорни зиндондан чиқарди, зиндонбон унга тўрт нафар қуролли сарбозни соқчи қилиб берди. — С. Айний, Дохунда
НАФАР
Адад, ҳисоб сўзи.NEFER
нафар
н person (used in counting)
НАФАР
sanlıqtıń qasında adamǵa baylanıslı qollanılatuǵın sóz