надим

сфт. 1. Яқин, сирдош дўст; ҳамсуҳбат.

2. эск. Шоҳ саройида: энг яқин хизматкор, маҳрам ва маслаҳатчи.

Маликул шаробнинг ўзи ҳам ёшлигида султоннинг суюкли надими бўлган. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

3. Надим (эркаклар исми).