на
naна
1. Нима? сўроқ олмошининг қисқарган шакли.
Сенга бунинг на кераги бор?
— Бу на деб турибди? — ноиб қамчиси билан Авазга ишора қилди. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. айр. боғл. Уюшиқ бўлаклар ёки уюшиқ гаплар бошида такрорланиб, уларни боғлайди ва бўлишли феъл билан инкор маъносини билдиради.
Ундан на хат бор, на хабар,
Ёʻқ, на қамоқхонасидан, на сургунидан қўрқади Акмал! Гулчеҳрасиз ҳаёт керак эмас унга! Гулчеҳрадан айриладиган бўлса отиб юборсалар ҳам пинагини бузмайди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
- На чора — Совға қилиб келса суюнмас, чиқариб соца куюнмас эдим. На чора, қиморбознинг куни шу! — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча