музайян

сфт. 1. юқ. уел. Безалган, безакли.

Боққа кирилгандан кейин киши., музайян қаердан руҳ олиш ўрнига, билъакс, бир даҳшат ва хавф ҳис эта бошлар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Шифтлари музайян, деворлари ўймакор хонага кириб, Ибн Сино., рангпар кишига таъзим қилди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

2. Музайян (эркаклар исми).

а decorated, adorned