muzaffar

1. yuq. uyel. Zafar topgan, gʻalaba qozongan; gʻolib.

Muzaffar oʻzbek paxtakorlari.

Bu ogʻir front yoʻllarini mardonavor bosib oʻtib, uyiga muzaffar qaytgan pahlavon jangchi quvonchi edi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

Yusufbek hoji boshliq yer-u koʻkka sigʻmagan muzaffar xalq oʻrda tevaragini qurshab tushdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Muzaffar (erkaklar ismi).