мувозанат

от 1. у* — таққослаш; тенглаштириш; тартибли бошқариш) 1 Жисмларнинг қарама-қарши ёʻналган тенг кучлар таъсиридаги тинч, турғун ҳолати.

Туркун мувозанат (физ.). Мувозанат сақламоқ

2. кўчма Қарама-қарши кучларнинг, ҳодисаларнинг тенглашуви, уйғунлашуви туфайли содир бўладиган нисбий турғунлик, осойишталик.

Сиёсий кучлар мувозанати.

Аҳмад Собирни исёнкор, ҳаётдаги бир хилликка турғун мувозанатга қарши курашчи сифатида тасаввур қилганди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. Киши қаддининг тўғри (меъёрий) туриш ҳолати, шундай ҳолатни тутиш имкони.

От қаттиқ кишнаб, сапчиди. Йигитали мувозанатни сақлай олмай, ёнбошига гуп этиб йиқилди. — Т. Малик, Ажаб дунё

Бўғин-бўғинлари ловуллаб ёнмоқда. Мувозанатини ҳам тутиб қолишга қурби етмаётир. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон