muttaham

sft. Oldi-berdi muomalalarida nopok; firibgar, qallob.

Muttaham odam,

U [

Madaminxoʻja] bir koʻngli borib, muttaham qozining tumshugʻiga tushirgisi yo iflos basharasiga tupurgisi keldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.