мутойиба

от кт. Бир-бирига қизиқ, кулгили, қочирим гаплар қилиш, ҳазилкашлик.

Мутойибада ошпазлар ҳам бўш келмадилар. — Ойбек, Навоий

Ҳеч кимнинг юрагига ўйин-кулги, одатда, тўйларда бўладиган қувноқ мутойибалар сиғмас, ҳамманинг елкасидан аллақандай оғир юк босиб тургандай эди. — К. Яшин, Ҳамза

н joke, jest, fun

• ҳазил-мутойиба jokes; humour, jests

házil-dálkek

↑ Scherz m

русчашуткиинглизчаjokesфрансузчаplaisanterie, blague, farceарабчаمُطَايَبَةٌ