мутавозе

сфт. эск. кт. Таъзим-тавозени канда қилмайдиган, барчага баравар тавозе билан муомала қиладиган; сертавозе; камтар,

Муҳаммад Расул қирқ ёшга етиб қолган мутавозе, мулланамо киши эди. — Ойбек, Танланган асарлар