мустақил

сфт. 1. Ихтиёри ўзида бўлган; тобе, қарам бўлмаган.

Мустақил давлат.

Нормуҳаммад қушбеги Қўқондан бош товлаб, ўз олдига мустақил ҳукумат эълон қилган бўлди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ўзганинг ёрдамисиз ёки раҳбарлигисиз иш қила оладиган, ўзича фикр юрита оладиган, яшай оладиган.

Дўстларининг жилмайган юзлари унинг [Элмуроднинг] ҳеч қачон хаёлига келмаган бир фикрни шивирлаётгандек бўлди: Биз энди жиддий ва мустақил одамлармиз деяётгандай туюлди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Энди у ўзини мустақил ҳаёт ёʻлига қадам қўйган мустақил бир киши деб ҳисоблади. — С. Аҳмад, Ҳукм

3. Фақат ўзига тааллуқли, ўзгалар иштирокисиз, таъсирисиз бўладиган.

Ўзининг қизиқиб, мустақил шуғулланиши натижасида бу тилни ўқитувчиси билан гаплаша оладиган даражада билиб олди. — Мирмуҳсин, Умид

Менинг гапим шу: мустақил фикрингиз бўлса, яна ўйлаб кўринг. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

учала шогирдидан ҳам мингдан-минг рози эканини айтди, энди мустақил иш қилаверишларингиз мумкин, деб фотиҳа ҳам берди. — Мирмуҳсин, Меъмор