mustaqil

sft. 1. Ixtiyori oʻzida boʻlgan; tobe, qaram boʻlmagan.

Mustaqil davlat.

Normuhammad qushbegi Qoʻqondan bosh tovlab, oʻz oldiga mustaqil hukumat eʼlon qilgan boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Oʻzganing yordamisiz yoki rahbarligisiz ish qila oladigan, oʻzicha fikr yurita oladigan, yashay oladigan.

Doʻstlarining jilmaygan yuzlari uning [Elmurodning] hech qachon xayoliga kelmagan bir fikrni shivirlayotgandek boʻldi: Biz endi jiddiy va mustaqil odamlarmiz deyayotganday tuyuldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Endi u oʻzini mustaqil hayot yoʻliga qadam qoʻygan mustaqil bir kishi deb hisobladi. — S. Ahmad, Hukm

3. Faqat oʻziga taalluqli, oʻzgalar ishtirokisiz, taʼsirisiz boʻladigan.

Oʻzining qiziqib, mustaqil shugʻullanishi natijasida bu tilni oʻqituvchisi bilan gaplasha oladigan darajada bilib oldi. — Mirmuhsin, Umid

Mening gapim shu: mustaqil fikringiz boʻlsa, yana oʻylab koʻring. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

uchala shogirdidan ham mingdan-ming rozi ekanini aytdi, endi mustaqil ish qilaverishlaringiz mumkin, deb fotiha ham berdi. — Mirmuhsin, Meʼmor