мустаҳкам

сфт. 1. Бузилиш, узилиш, қулаш ва шу кабилар жиҳатдан чидамли; пишиқ-пухта, маҳкам.

Мустаҳкам иморат. Мустаҳкам пойдевор.

Андижон қалъаси мустаҳкам. Бобур мирзо у ерда бўлса, қалъа янада мустаҳкам бўлур. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Мустаҳкам темир устунларга тортилган пўлат арқон кучли моторлар ёрдамида бир маромда ҳаракатга келиб турибди. — Газетадан

2. кўчма Ўз хусусияти, моҳияти ва шу кабилар жиҳатдан ўзгаришга, бузилишга, айнишга чидамли; барқарор, айнимас.

Мустаҳкам интизом. Мустаҳкам дўстлик. Мустаҳкам алоқа. Мустаҳкам ирода,

Асаби темирдан ва руҳияти ниҳоятда мустаҳкам кишилардан акванавтлар тайёрланади. — Фан ва турмуш

Имонига, динига мустаҳкам, покиза одам бор жойдан ажина юз чақирим нарига қочармиш. — С. Аҳмад, Ҳукм