mustahkam

sft. 1. Buzilish, uzilish, qulash va shu kabilar jihatdan chidamli; pishiq-puxta, mahkam.

Mustahkam imorat. Mustahkam poydevor.

Andijon qalʼasi mustahkam. Bobur mirzo u yerda boʻlsa, qalʼa yanada mustahkam boʻlur. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Mustahkam temir ustunlarga tortilgan poʻlat arqon kuchli motorlar yordamida bir maromda harakatga kelib turibdi. — Gazetadan

2. koʻchma Oʻz xususiyati, mohiyati va shu kabilar jihatdan oʻzgarishga, buzilishga, aynishga chidamli; barqaror, aynimas.

Mustahkam intizom. Mustahkam doʻstlik. Mustahkam aloqa. Mustahkam iroda,

Asabi temirdan va ruhiyati nihoyatda mustahkam kishilardan akvanavtlar tayyorlanadi. — Fan va turmush

Imoniga, diniga mustahkam, pokiza odam bor joydan ajina yuz chaqirim nariga qocharmish. — S. Ahmad, Hukm